Historia Kościoła str.2

 

W 1912 wykonano bezpośrednie dojście z zewnątrz do zakrystii (obecnie jest to kaplica Matki Bożej Częstochowskiej). W 1926 r. pokryto na nowo dach kościoła i zniesiono wieżyczkę nad zachodnim szczytem. W latach 1931-38 przeprowadzono ponownie gruntowny remont:

wyburzono schody zachodnie i wzniesiono w całkiem innym kształcie nowe. Wtedy, przed wejściem głównym, usunięto stary krzyż misyjny i figurę Jana Nepomucena. Świątynia uzyskała nowy wygląd. Odnowiono ołtarze, wykonano polichromię i złocenia, usunięto ołtarz główny w stylu romańskim i zastąpiono go nowym, istniejącym do dziś. W płycie ołtarzowej znajdują się relikwie świętych męczenników: Mangusa i Sewery. Nad ołtarzem umieszczono obraz przedstawiający chwałę świętych – Wojciecha i Jerzego. Obraz jest już wzmiankowany w roku 1784.

Od maja 1934 r. kościół Maryjny stał się samodzielną jednostką duszpasterską. Parafia Najświętszej Maryi Panny w Opolu, początkowo pozostawała pod kuratelą parafii Św. Krzyża, jednak od 1 stycznia 1940 r. została zatwierdzona przez władze państwowe.

Po II wojnie światowej utrzymano parafię przy kościele Maryjnym, która skupiała przede wszystkim repatriantów ze Wschodu przybyłych do Opola. Pierwszym proboszczem powojennym został ks. E. Kobierzycki.

Sama świątynia, wskutek działań wojennych nieco ucierpiała, dlatego trzeba było ją remontować. Wnętrze kościoła odnowiono w roku 1950 i stał się on, w powszechnej opinii, najpiękniejszym kościołem Opola.

W 1951 r. nowym proboszczem parafii na Górce zostaje ks. K. Borcz. Za jego czasów przebudowano kaplicę Matki Bożej Częstochowskiej, spełniającą wtedy rolę zakrystii i przywrócono jej dawną funkcję. 

W 1957 roku parafia złożyła Śluby Jasnogórskie. Główna uroczystość odbyła się 5 maja. W 1965 r. przeżyliśmy jako wspólnota bardzo podniosłą uroczystość – nawiedzenie obrazu Matki Bożej Częstochowskiej w Wielkim Tygodniu. Była to już druga peregrynacja.

W roku 1972 proboszczem zostaje ks. Edward Kucharz (1931-2006), który pełni tę posługę do końca swojego życia. Jego nagła śmierć w marcowe popołudnie na schodach wiodących do kościoła na „Górce”, była wstrząsem dla ludzi z śródmieścia, bowiem ks. Kucharz był powszechnie znany. W powojennym Opolu bardzo przysłużył się kościołowi na Górce. Z wykształcenia doktor historii sztuki po Katolickim Uniwersytecie Lubelskim ale również studiował konserwację dzieł sztuki na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Był zatem teologiem, historykiem sztuki jak i wielkim miłośnikiem zabytków oraz ich konserwatorem. Świątynię na „Górce” traktował jak dom rodzinny, walczył o jej przetrwanie w czasach, kiedy poważne pęknięcie skarpy na opolskim wzgórzu groziło kościołowi zawaleniem. Zdarzały się sytuacje, że podczas nabożeństw, na głowy wiernych sypał się tynk. Nie wolno było używać dzwonu na kościelnej wieży w obawie, by drgania wywołane akustyczną falą nie przyśpieszyły procesu pękania murów.

W 1997 roku udało się doprowadzić do uratowania kościoła.

23.04.2005 – ważna data w dziejach Kościoła na Górce. W tym dniu trafiły do nas Relikwie św. Wojciecha. Mszę Świętą celebrował i homilię wygłosił ks. bp Paweł Stobrawa.
Srebrny relikwiarz z fragmentem szczątków świętego Wojciecha podarował parafii ks. prałat Zygmunt Nabzdyk.

Od 2006 r. proboszczem parafii jest ks. Marek Trzeciak. W latach 1985-1988 oraz 1995-2005 poświęcił się służbie misyjnej, niosąc Dobrą Nowinę mieszkańcom peruwiańskich Andów. Po powrocie został przydzielony do parafii Matki Boskiej Bolesnej i św. Wojciecha na statusie rezydenta. Wkrótce, po śmierci ks. E. Kucharza, został mianowany Ojcem parafii. Ciepło przyjęty przez parafian rozpoczął pracę duszpasterską ale również podjął starania by wyremontować kościół, który od początku z dumą nazywa „opolską perełką”.

W latach 2007 – 2010 odnowiona została wieża i część elewacji: wschodnia i północna. Koszt tych prac został pokryty z ofiar parafian ( kolekty na remont kościoła, cegiełki), sponsorów oraz dotacji Urzędu Marszałkowskiego i Urzędu Miasta Opole. Dalszy remont, ze względu na koszty, stanął pod znakiem zapytania.

Z pomocą przyszedł Program Rewitalizacji Miasta. Jako jeden z najważniejszych zabytków w Opolu, kościół mógł się wpisać w realizację tego programu. Opracowany program okazał się najlepszy i uzyskał dotację w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa. Po blisko rocznym okresie przygotowań formalnych, w czerwcu 2011 roku rusza drugi etap remontu, który obejmuje: remont dachu, dokończenie remontu elewacji, remont organów i zmianę ogrzewania w kościele. Od listopada można   podziwiać nowy dach. Remont organów rozpoczął się 30 listopada 2011r. „Opolska Perełka” pięknieje nie tylko na zewnątrz.

22 października 2011 roku w kościele została odprawiona uroczysta Msza Święta z Intronizacją Relikwii bł. Jana Pawła II. Mszy Św. przewodniczył i kazanie wygłosił ks. bp Jan Kopiec.

Trzeciego grudnia ks. proboszcz Marek Trzeciak poświęcił miejsce stałej ekspozycji relikwii przy kaplicy Matki Bożej. Jest to klęcznik, u którego na pulpicie, pod szybą zostały umieszczone relikwie. Nad klęcznikiem zawisł podświetlony obraz bł. Jana Pawła II. Od teraz, o każdej porze dnia, można oddać cześć błogosławionemu Ojcu Świętemu.

 

 

  





Copyright (c) 2011 - 2018